Δύο μικρές ιστορίες

istoria_knst_garΑυτό το καλοκαίρι ασχοληθήκαμε κυρίως με την Κωνσταντίνα και την Γαριφαλιά.

Η Κωνσταντίνα έμενε στο δρόμο και τα βράδια κοιμόταν σε κάποιο παγκάκι στο λιμάνι από δω και από κει. Γνωριστήκαμε στη φυλακή. Ο διευθυντής μας παρακάλεσε, λίγο πριν αποφυλακιστεί, να νοιαστούμε για αυτή, γιατί αξίζει τον κόπο.

Μας έπαιρνε τηλέφωνο: «Χρειάζομαι χρήματα να πάω να δώσω ‘‘παρών’’ στη Θεσσαλονίκη… Βρείτε μου μερικά πράγματα για το σχολείο να τα πάω στον γιο μου, που είναι σε ίδρυμα».
Φαγητό έβρισκε στα γεύματα της Αρχιεπισκοπής. Τη βοήθησε η «Επάνοδος», η «Πράξις» και η κοινωνική λειτουργός του «Ονήσιμου», η Χαρά.
– «Έρχεται ο χειμώνας, κύριε, πού θα κοιμάμαι;»
Έκανε αίτηση στον Δήμο Αθηναίων να τη βάλουν σε ξενώνα. Δύσκολα τα πράγματα. Όμως, το ευχάριστο νέο ήρθε.
– «Κύριε, ζω σε ένα ανθρώπινο, καθαρό περιβάλλον… Ηρέμησε η ψυχή μου… Μια δουλειά να βρω, να ξαναχτίσω τη ζωή μου… Να νοικιάσω ένα σπιτάκι, να πάρω τον γιο μου πάλι στην αγκαλιά μου». Continue reading «Δύο μικρές ιστορίες»

Advertisements

Η ιστορία της Άννας

Κι όμως…

Η Άννα μοιράζει φυλλάδια στο δρόμο για 2 ευρώ την ώρα. Είναι χαρούμενη που είναι ελεύθερη και εξασφαλίζει τίμιο μικρό εισόδημα.istoria_annas

Στη φυλακή κατάλαβε πόσο σημαντικό είναι να κοιμάσαι απένταρη, χωρίς εφιάλτες από το να είσαι με παράνομα χρήματα γεμάτη φοβίες και ανασφάλεια. Το σημαντικό είναι ότι δεν ξέχασε το σχολείο της φυλακής, τους δασκάλους της και όσα έκαναν αυτοί, ώστε να υπάρχει κλίμα καλοσύνης, αποδοχής και κατανόησης. Continue reading «Η ιστορία της Άννας»